ပါရီ (သို႔မဟုတ္) အလင္းၿမိဳ႕ေတာ္ - ၁၁

ပါရီ (သို႔မဟုတ္) အလင္းၿမိဳ႕ေတာ္ - ၁၁
ေနာ္တာဒိမ္းဘုရားေက်ာင္းေနာက္ဘက္ျမက္ခင္းျပင္တစ္ေနရာတြင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ထုိင္ၿပီး ဝိုင္းဖြဲ႕စကားေျပာၾကသည္။ ေျပာတာေတြကေတာ့ အစံုအလင္။ အထူးသျဖင့္ သူတုိ႔က ျမန္မာ ျပည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ေဆြးေႏြးၾကၿပီး ကြၽန္ေတာ္ကမူ ျပင္ပရွိျမန္မာတုိ႔ အေၾကာင္း ေမးမိသည္။ ကမၻာေပၚတြင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား၏စည္းလံုးမႈအေၾကာင္းကို သိရွိၾကၿပီးျဖစ္ လိမ့္မည္ ဟုယူဆသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ေရးမျပလိုေတာ့ပါ။ အဘက္ဘက္က သူ႕အေၾကာင္း ႏွင့္သူမွန္ ေနပါလိမ့္မည္။ ကြၽန္ေတာ့္ အေနျဖင့္ ဘယ္သူမွန္ဘယ္သူမွား ဟူ၍ေျပာပိုင္ခြင့္ ရွိသူလည္း မဟုတ္ပါ။
'ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူေတြဘယ္လိုကြဲကြဲ၊ ဘယ္သူ႕ကိုမဆို ကူညီေနတဲ့သူတစ္ ေယာက္ ေတာ့ရွိ တယ္။ သူကလည္းခင္ဗ်ားကိုေတြ႕ခ်င္ေနတယ္'ဟု ကိုမစ္ကီ ကေျပာသည္။
'ဘယ္သူမ်ားတုန္းဗ်'
'ကြၽန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ သူ႕ကိုၿမိဳ႕စားႀကီးလို႔ေခၚတယ္ဗ်။ ပါရီကုိ ၁၉၇ဝ ျပည့္လြန္ ေလာက္ ကတည္းကေရာက္လာတာ။ ခင္ဗ်ား Beyond Rangoon ကို ၾကည္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒီထဲကမင္းသားႀကီးေပါ့'
Beyond Rangoon ၁၉၈၈ အေရးအခင္းအၿပီး တပ္ကအာဏာသိမ္းခါစ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း ပိတ္မိေနေသာႏိုင္ငံျခားသူတစ္ဦးအား အာဏာပိုင္မ်ားပိတ္ဆို႔ထားသည့္ လမ္းမ်ားၾကားကလြတ္ေအာင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတစ္ဦးက နယ္စပ္ကတစ္ဆင့္ထုိင္းႏိုင္ငံသို႔ပို႔ေပးသည့္ဇာတ္လမ္းျဖစ္သည္။
ထို႐ုပ္ရွင္ထြက္လာေတာ့ အေခြကုိေပၚေပၚထင္ထင္မၾကည့္ရဲ။ လက္ထဲအေခြေတြ႕လွ်င္ ျပႆနာအႀကီးအက်ယ္တက္ၿပီး ေထာင္နန္းစံရမည့္ကာလျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ အေဖအိမ္မွာ အတူတူ ၾကည့္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး၏ အကူအညီျဖင့္ အေခြကူးထား ေသာ္လည္း မႈိတက္ေန၍ ၾကည့္မရေတာ့ေပ။ သို႔ရာတြင္ ယခု ဒီဂ်စ္တယ္ေခတ္ အစိုးရေျပာင္း ၿပီးခ်ိန္တြင္ေတာ့ လမ္းေဘးေခြဆိုင္မ်ားတြင္ ေပၚေပၚတင္တင္ဝယ္ယူႏိုင္ၿပီျဖစ္သည္။
သူတုိ႔ႏွင့္စကားေကာင္းေနရာက နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ညခုနစ္နာရီထုိးခါနီးၿပီ။ ဟုိတယ္မွ မနက္ျဖန္ Check Out လုပ္ရေတာ့မည္ဆိုေတာ့ ေစာေစာစီးစီး ပစၥည္းေတြ ျပန္သိမ္းရဦးမည္။ မနက္ျဖန္ ကုိေထြးအခန္းကိုသြားအိပ္မည္။ ဟုိတယ္သို႔အျပန္ ရထားေပၚမွာဖုန္းလာသည္။ ဆက္သည့္သူက ဆိုဖီနာမည္အျပည့္အစံုကSophieMalibeaux သူက ဟုိတယ္လာေခၚမည္။ သူ႕အိမ္မွာထမင္းလုိက္ စားပါဟုဆိုသည္။ ဆိုဖီက RadioFrance International က အာရွ-ပစိဖိတ္ ဗ်ဴ႐ိုအႀကီးအကဲ။ ျမန္မာျပည္ကုိ ၂ဝဝ၈ ေလာက္ကထင္သည္ေရာက္ဖူးသည္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္႐ံုးခန္း ကအထြက္ ေထာက္လွမ္းေရးကဓာတ္ပံု႐ိုက္ၿပီး သတင္းစာထဲတြင္ပင္ပါလာကာ နာမည္ပ်က္စာရင္း အသြင္းခံခဲ့ရသည္။ သတင္းစာဆရာႀကီး ဟံသာဝတီဦးဝင္းတင္ ေထာင္ကလြတ္လာေတာ့ သူ႕အတၴဳပၸတၱိေရးရန္ ျမန္မာသံ႐ံုးတြင္ ဗီဇာေလွ်ာက္သည္မရ။ ေနာက္ဆံုး သူ႕ေယာက်္ား မာႏူး (Manu) ကိုလႊတ္ကာ သူ႕ကိုယ္စားအင္တာဗ်ဴးလုပ္စဥ္ အကူအညီေပးရန္ ကြၽန္ေတာ့္ကို အကူအညီ ေတာင္းသည္။ ဆရာႀကီးဦးဝင္းတင္ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး လုပ္ဖုိ႔ေနရာကို ကြၽန္ေတာ္စီစဥ္ေပးရသည္။ ထိုအခ်ိန္က ဆရာဦးဝင္းတင္ကို ေထာက္လွမ္းေရးက ေနာက္ကတစ္ေကာက္ ေကာက္လုိက္ မွတ္တမ္းတင္ေနသျဖင့္ အင္တာဗ်ဴး လုပ္ဖုိ႔ေနရာရွာရသည္မွာမလြယ္။ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ မာႏူးေထာက္ လွမ္းေရးကို အေတာ္မ်က္ျခည္ျဖတ္ ခဲ့ရသည္။ ေနာက္ကျပင္သစ္ဘာသာျဖင့္ Une Vie de Dissident (သေဘာကြဲလြဲသူ တစ္ဦးဘဝ) အမည္ျဖင့္ စာအုပ္ထြက္ခဲ့သည္။
ဟုိတယ္ေလာ္ဘီမွာ ကြၽန္ေတာ္ထိုင္ေနစဥ္ ဆိုဖီေရာက္လာသည္။
'ကဲ၊ မင္းကို တုိ႔ကားအေကာင္းစားနဲ႔ အိမ္ေခၚသြားမယ္။ မာႏူးကေသေသခ်ာ ခ်ာခ်က္ျပဳတ္ ထားတယ္'
ဟုတ္ပါသည္။ ကားကကြၽန္ေတာ္ပင္လွ်င္ ျမန္မာျပည္တြင္မျမင္ဖူးေပ။ အထဲက ဂီယာေတြ၊ ဟြန္းေတြက ဟိုးေခတ္ကကားပံုစံ (Deux Cheveux) ျမင္းႏွစ္ေကာင္ တံဆိပ္ျပင္သစ္ ကားျဖစ္သည္။
'တုိ႔အိမ္က ပါရီနဲ႔နည္းနည္းေဝးတယ္ကြ။ မင္းတို႔ဆီက ေရႊေတာင္ၾကား လိုဆိတ္ၿငိမ္ရပ္ ကြက္ေပါ့ကြာ။ ကားကေတာ့ ပ်က္မွာေတြဘာေတြမပူပါနဲ႔။ တို႔လင္မယား ျပင္သစ္ကေန ပါကစၥတန္ကို ဒီကားနဲ႔သြားခဲ့ၾကတာေပါ့။ ဘာမွမျဖစ္ဘူး'
အိမ္ေရာက္ေတာ့ မာႏူးက ရွန္ပိန္ပုလင္းႀကီးကို ေရခဲထည့္ထားသည့္ ဘူးႀကီးတြင္တစ္ပိုင္း စိမ္ထား ၿပီးဝိုင္ထည့္ထားသည့္ဖန္ခြက္ကိုကမ္းေပးသည္။
'အိုေက Pour La Sante (က်န္းမာေရးအတြက္) ဟု ဆုေတာင္းၾကၿပီး စကားေျပာၾကသည္။ ဒ့ီျပင္စကားေတြမေျပာရပါ။ နက္ျဖန္ အေမရိကန္ သမၼတအိုဘားမား ျမန္မာႏိုင္ငံကိုသြား ေရာက္ မည္ျဖစ္သျဖင့္ ဆိုဖီကသတင္းေထာက္ပီသစြာ ျမန္မာ့အေရးေဆြးေႏြးသည္။ အစိုးရသစ္ကို ဘယ္လုိျမင္သလဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေရာ၊ သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္ ပိုမိုပြင့္လင္းလာသလား ... စသျဖင့္ တရစပ္ေမးပါေတာ့သည္။
'ဆိုဖီရယ္ ... မင္းမလည္း သူ႔ခမ်ာေအးေအးေဆးေဆးေနပါေစ' ဟု မာႏူးဝင္ေျပာမွ သူ႕ေမးခြန္းေတြရပ္သြားသည္။ ၿပီးေတာ့မွ ဆိုဖီက မင္းျမန္မာျပည္မျပန္ဘဲ ဒုကၡသည္အျဖစ္ေနခ်င္ရင္ မင္းကိုငါကူညီမယ္ဟုဆိုလာသည္။ ဆိုဖီသည္အေရးပါေသာ ျပင္သစ္မီဒီယာႀကီး၏ အႀကီးအ ကဲျဖစ္သျဖင့္ သူကူညီလွ်င္ ျဖစ္ႏိုင္မည္ကို ကြၽန္ေတာ္ သိပါသည္။ ျမန္မာျပည္က ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ ျပင္သစ္တြင္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ေနထုိင္ခြင့္ရေအာင္ကူညီခဲ့သည္ကိုလည္းသိသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္ကို ကြၽန္ေတာ္ မစြန္႔ခြာခ်င္ေသးပါ။ အျခားသူမ်ားက အေၾကာင္းေၾကာင္း ေတြရွိမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ္ကမူ စြန္႔ခြာစရာအေၾကာင္းလံုးဝမရွိေသးပါ။ သူ႕အကူအညီကို ယဥ္ေက်း စြာပင္ ျငင္းပယ္လုိက္ရပါသည္။ ခဏေနေတာ့ ထမင္းစားရေအာင္ဟု မာႏူးကဆိုသျဖင့္ ထမင္းဝိုင္း ကိုသြားၾကသည္။ ဟင္းေတြကေတာ့ျပင္သစ္အႀကိဳက္ ဘာဂါတ္ေပါင္မုန္႔၊ အမဲသားျပဳတ္ေၾကာ္၊ စြပ္ျပဳတ္ဟင္းခ်ဳိတစ္မ်ဳိးႏွင့္ ဘဲဥျပဳတ္မ႐ိုးနိစ္စင္းတို႔ ျဖစ္ပါသည္။ ဘဲဥျပဳတ္ႏွင့္ မ႐ိုးနိစ္မွာ အီလြန္းလွသျဖင့္ အမဲသားျပဳတ္ေၾကာ္ကိုစားလုိက္၊ ရွန္ပိန္ႏွင့္ေမွ်ာခ်လုိက္လုပ္ေနရသည္။ အျပန္တြင္ ကားေမာင္းလုိက္ပို႔ေပးသည့္ မာႏူးက တစ္ေနရာဝင္ခ်င္ေသာ္လည္း ပစၥည္းသိမ္းရန္ ရွိေသးသျဖင့္ ေတာင္းပန္လိုက္ရပါသည္။
တန္ဖိုးနည္းအိမ္ရာတစ္ခုျဖစ္သည့္ ကိုေထြးအခန္းကိုေရာက္ေတာ့ ေဆာက္လုပ္ထားပံုက အျပင္ကျမင္ရတာထက္ပင္ ပိုမိုစနစ္တက်ရွိလွသည္။ အျပင္မွာ ရာသီဥတု ေအးေနေသာ္လည္း အခန္းထဲတြင္ေႏြးေနသျဖင့္ အပူေပးစက္မ်ားတပ္ထားသလားေမးၾကည့္မိေသးသည္။
'သူတုိ႔က စေဆာက္ကတည္းက ၾကမ္းခင္းတုိ႔ နံရံတုိ႔မွာ ေရပိုက္ေတြထည့္ထားတယ္။ အဲဒီပိုက္က ေရပူေတြလႊတ္ေနတာေလ။ အဲေတာ့ တစ္ခန္းလံုးေႏြးေနတာေပါ့။ အိမ္ရဲ႕လက္ေဆးကန္တုိ႔ ေရခ်ဳိးခန္းတုိ႔ေရာက္မွ ေရဖြင့္ရင္ အပူအေအးလုိသေလာက္ညႇိယူ။ အဲဒါေၾကာင့္ေႏြးေနတာေပါ့ေလ။ ကြၽန္ေတာ္ဒီအခန္းကို ၁ဝ ႏွစ္အရစ္က်နဲ႔ဝယ္ထားတာ'
အခန္းထဲကေရပိုက္၊ သန္႔စင္ခန္းပိုက္ပ်က္လည္း ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ျပင္ခ်င္တုိင္းျပင္၍မရပါ။ သက္ဆုိင္ရာဖုန္းနံပါတ္ကိုဆက္။ အဲဒီကလက္မွတ္ ရပိုက္ျပင္ဆရာ (plumber) ကို လႊတ္ေပးသည္။ ကိုယ့္ဘာသာျပင္လုိ႔ သက္ဆုိင္ရာကသိသြားလွ်င္ဒဏ္ေၾကးေပးရသည္။
(ဆက္ရန္)
(ပံု) မင္းသားႀကီးဦးေအာင္ကိုႏွင့္ကၽြန္ေတာ္