ပါရီ သို႔မဟုတ္ အလင္းၿမိဳ႕ေတာ္ - ၁(ခ)

ပါရီ သို႔မဟုတ္ အလင္းၿမိဳ႕ေတာ္ - ၁(ခ)
ေလယာဥ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခိုင္ျပည္နယ္ေဒသကိုျဖတ္သန္း၍ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံကို အျမင့္ေပ ၃ဝဝဝဝ ေက်ာ္မွ ျဖတ္သန္းဝင္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေလယာဥ္ထိုင္ခံုေရွ႕ ရွိ တီဗြီဖန္သားျပင္က ေဖာ္ျပေပးေနသည္။ ၁၁ နာရီေက်ာ္ၾကာ ပ်ံသန္းရမည့္ ခရီးစဥ္ျဖစ္ေသာ္ျငား အိပ္မရသျဖင့္ တီဗီြၾကည့္လိုက္ စာဖတ္လိုက္ျဖင့္ လိုက္ပါလာရာ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ ခ်ားဒီေဂါလ္ေလဆိပ္သို႔ ႏိုဝင္ဘာ ၁၁ ရက္ ျပင္သစ္စံ ေတာ္ခ်ိန္ နံနက္ ၆ နာရီ မိနစ္ ၂ဝ တြင္ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ေလဆိပ္လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးေရွ႕ ေရာက္ေတာ့ ပတ္စ္ပို႔ႏွင့္ အာမခံစာရြက္ကို ကိုင္ထားရင္း စိတ္လႈပ္ရွားေနမိသည္။ ျမန္မာျပည္ကို သူတို႔ဘယ္လိုျမင္သလဲ။ ဝင္ခြင့္မွေပးပါ့မလား စသည္ျဖင့္ စိုးရိမ္ေနရ သည္။ မၾကာမီကပဲ ျပည္တြင္းထုတ္ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္တြင္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံသို႔ အလည္သြားေရာက္သည့္ သတင္းေထာက္တစ္ဦးေရးသားသည့္ေဆာင္းပါးကို သတိရမိသည္။ သူ႔ေဆာင္းပါးမွာ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးက ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္စာအုပ္ကိုၾကည့္ၿပီး အမ်ဳိးမ်ဳိးရစ္ေနေၾကာင္း ေရးသားထားသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္လည္း ထိုသို႔ၾကံဳရမည္ကို စိုးရိမ္ေန ျခင္းျဖစ္သည္။

ကြၽန္ေတာ့္အလွည့္သို႔ေရာက္ေသာ္ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးက လက္ညိႇဳးျဖင့္လာခဲ့ဟုေခၚသျဖင့္ ပတ္စ္ပို႔စာ အုပ္ကိုေပးလိုက္ပါသည္။
'ျမန္မာျပည္ကလာတာလား။ အလည္ပဲလား'
'ဟုတ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ျပင္သစ္သံ႐ံုးက ျပင္သစ္မီဒီယာေတြေလ့လာဖို႔အတြက္ သတင္း ေထာက္ေတြအလည္ဖိတ္တာပါ'
'အို ဟုတ္လား၊ သတင္းေထာက္လား၊ ဘာသတင္းမ်ဳိးေရးတာလဲ။ မႈခင္းလား၊ ႏိုင္ငံေရးလား၊ စီးပြားေရးလား'
'အစံုပဲဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဒီလိုသတ္သတ္မွတ္မွတ္နဲ႔ေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ၾကံဳသလိုပဲဆိုပါေတာ့'ဟု ကြၽန္ေတာ္က ျပင္သစ္ဘာသာျဖင့္ လွမ္း ေျဖလိုက္သည္။
'မင္း ျပင္သစ္စကားေျပာတတ္တယ္လား။ မင္းတို႔ႏိုင္ငံက ျပင္သစ္စကားေျပာႏိုင္ငံလား'
'မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံက အဂၤလိပ္ကိုလိုနီႏိုင္ငံေဟာင္းပါ။ အဂၤလိုဖုန္း(Anglophone) ေတြပါ။ ကြၽန္ေတာ္က Alliance Francaise မွာ ျပင္သစ္ဘာသာစကား သင္ယူဖူးလို႔ပါ။
'ေကာင္းတယ္။ မင္းတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ အဓိကအားကစားက ဘာလဲ။Regby လား'
ေမွ်ာ္လင့္မထားေသာ ေမးခြန္းပါ။ ကြၽန္ေတာ္က Regby မကစားေၾကာင္း၊ အဓိကစိတ္ဝင္စားေသာ အားကစားမွာ ေဘာလံုးျဖစ္ေၾကာင္း'ျပန္ေျပာလိုက္သည္။
'ဒါျဖင့္ ပလာတီနီကိုသိလား၊ သူက ျပင္သစ္လူမ်ဳိးေလ'
'သိတာေပါ့။ အဲရစ္ကန္တိုးနားတို႔၊ ဇီဒန္းတို႔လည္း သိပါတယ္။ နာမည္ႀကီးအားကစားသမားေတြပဲေလ'
ျပင္သစ္လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးမ်ား ေက်နပ္သြားဟန္ရွိၿပီး ဗီဇာတြင္ တံုးထုေပးလိုက္ပါေတာ့သည္။ မည္သည့္စာရြက္မွ် ထုတ္ျပဖို႔မလို။ မည္သို႔ပင္ဆုိေစ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္စဥ္အတြင္း ထိုအာမခံစာရြက္မွာ လိုအပ္ေနဦးမည္သာျဖစ္သည္။
ခရီးေဆာင္အိတ္မ်ား ေရြးယူၿပီးေနာက္ ဆိုက္ေရာက္ရာေလဆိပ္တြင္ ျပင္သစ္သံ႐ံုးမွစီစဥ္ထားေသာ ကားကုမၸဏီမွ ကားဆရာက ကြၽန္ေတာ္တို႔နာမည္ေတြ ေရးထိုးထားသည့္ ဧည့္ႀကိဳကတ္ျပားကိုင္၍ ေစာင့္ေနပါသည္။ သူက ကြၽန္ေတာ္တို႔အား ျပင္သစ္ႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္စဥ္အတြင္း သံုးစြဲရန္အတြက္ ေငြထုတ္ရမည့္ေနရာျဖစ္သည့္ Western Union ကို လိုက္ပို႔ပါသည္။ အသံုးစရိတ္မွာ တစ္ပတ္အတြက္ အေတာ္လံုေလာက္ပါသည္။ ေငြထုတ္ယူၿပီးေနာက္ ေလဆိပ္အျပင္ဘက္ေရာက္သည္ႏွင့္ ျပင္သစ္ေဆာင္း ရာသီေလကို စတင္ခံစားရပါေတာ့သည္။
ျပင္သစ္မွာ ေဆာင္းရာသီစဝင္ၿပီျဖစ္သည္။

by Pho Thaw Dar